cel projektu
W ramach naszego projektu badamy związek samotności i zachowań prospołecznych, co jest istotne nie tylko z perspektywy neuronauki społecznej. Wpływ samotności na dobrostan psychiczny i fizyczny jest oczywistym wyzwaniem zdrowia publicznego, a badanie czynników zwiększających samotność u młodych dorosłych jest niezbędne dla opracowania interwencji mających na celu zmniejszenie jej skutków.
Na tym korzyści wynikające z realizacji projektu się nie kończą – kryzys COVID-19 wyraźnie pokazał, że zrozumienie czynników leżących u podstaw społecznej reakcji na działania ukierunkowane na interes zbiorowy może mieć takie samo (lub nawet większe) znaczenie, jak opracowywanie rozwiązań technologicznych w odpowiedzi na pojawiające się kryzysy.
Uważa się, że eksperymentalne dylematy społeczne odzwierciedlają szeroki zakres sytuacji, w których pokusa bezpośredniego, krótkoterminowego zysku może popchnąć wszystkie zaangażowane strony w kierunku opcji najmniej korzystnej dla wszystkich, czego przykładami są problemy tak różne, jak korzystanie z transportu indywidualnego zamiast zbiorowego lub nadmierna eksploatacja zasobów środowiska.
Stopień, w jakim samotność wpływa na zdolność do uwzględnienia dobra wspólnego kosztem doraźnego interesu własnego, może mieć więc kluczowe znaczenie dla wdrażania polityk związanych np. z przeciwdziałaniem kryzysowi klimatycznemu.
W ramach projektu przeprowadzimy serię badań, w których dwójka uczestników będzie brała udział w eksperymentalnych dylematach społecznych. W badaniu, które obecnie prowadzimy, będziemy oceniać wskaźniki neurofizjologiczne podczas zadania eksperymentalnego przy jednoczesnym pomiarze aktywności serca i reakcji skórno-galwanicznej.
